homescreen

Ο ρωμαλέος Cane Corso είναι ο τέλειος σωματοφύλακας

Ο ρωμαλέος Cane Corso είναι ο τέλειος σωματοφύλακας


Ιουλία Τούντα

Ιδανικός ιδιοκτήτης για το Cane Corso είναι εκείνος που επιθυμεί έναν σκύλο σύντροφο σε βόλτες, παρέα στις διακοπές και, γενικά, σε οποιαδήποτε δραστηριότητα μπορεί να συμμετέχει

Διακρίνεται για τη μεγάλη σωματική του δύναμη και την αφοσίωσή του στην οικογένειά του, την οποία και θα προστατεύσει. Έχει ανάγκη να βρίσκεται κοντά στον ιδιοκτήτη/κηδεμόνα του και δεν του χαλά χατίρι. Είναι ο σκύλος Cane Corso και μας τον παρουσιάζει ο εκτροφέας Κώστας Καλδάκης.

O εκτροφέας Κώστας Καλδάκης

Ιστορία
«Το Cane Corso είναι άμεσος απόγονος του αρχαίου Ρωμαϊκού Μολοσσού, του επονομαζόμενου ως Canis Pugnax, και οι Αρχαίοι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν στις μάχες.

Το βρίσκουμε διασκορπισμένο σε όλη την Ιταλία, όμως ιδιαίτερα διαδεδομένο ήταν στην περιοχή της Απουλίας και στις γειτονικές περιοχές της νότιας Ιταλίας.

Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό «cohors», που σημαίνει προστάτης, φύλακας της αυλής. Κατά το παρελθόν χρησιμοποιήθηκε στα βοοειδή, και εν γένει στην κτηνοτροφία, ως προστάτης, αλλά και ως κυνηγός μεγάλου θηράματος.

Η αρχαία αυτή φυλή κινδύνευσε με αφανισμό τον 20ο αιώνα, καθώς η ζωή και οι ανάγκες στις φάρμες και στις αγροτικές περιοχές της νότιας Ιταλίας άρχισε να αλλάζει.

Υπήρξε, όμως, μια ομάδα ανθρώπων, λάτρες της φυλής, που με τις κατάλληλες ενέργειες κατάφεραν να τη διασώσουν στο τέλος του 1970.

Το 1994 αναγνωρίστηκε από τον Κυνολογικό Όμιλο Ιταλίας (ENCI) ως η 14η επίσημη φυλή της Ιταλίας. Το 1997 αναγνωρίστηκε προσωρινά από τη Διεθνή Ομοσπονδία (FCI) και δέκα χρόνια αργότερα, η διεθνής αναγνώριση έγινε και επίσημη.

Μέγεθος – Τρίχωμα
Είναι ένας μεσαίου έως μεγάλου μεγέθους σκύλος. Ρωμαλέος, διακρίνεται για τους ισχυρούς μύες και την ιδιαίτερη σωματική του ρώμη. Παράλληλα, όμως, χαρακτηρίζεται από άκρατη κομψότητα.

Βάσει του ιδανικού προτύπου της φυλής, ένας αρσενικός σκύλος θα πρέπει να βρίσκεται ανάμεσα στα 64-68 εκατοστά, με απόκλιση +-2, και ένας θηλυκός ανάμεσα στα 60-64, με την ίδια απόκλιση. Το βάρος τους κυμαίνεται ανάμεσα στα 45-50 κιλά στα αρσενικά ζώα, και στα 40-45 στα θηλυκά.

Φυσικά αυτό αποτελεί μια γενική προσέγγιση. Το βάρος σχετίζεται με το ύψος και το γενικότερο μέγεθος του σκύλου. Το βασικό χρώμα της φυλής είναι το μαύρο και το υπόξανθο, και η μίξη αυτών, σε μαύρο – ραβδωτό με αποχρώσεις, σε πιο ανοικτό ραβδωτό, ή σε πιο μαύρο.

Στην πορεία συναντάμε το γκρίζο (ανοικτό και σκούρο) και γκρίζο ραβδωτό, αλλά και το formentino, που είναι υπόξανθο με γκρίζα μάσκα. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι το γκρι χρώμα προέρχεται από την πολύ παλαιότερη ανάμιξή του με το Μαστίνο Ναπολιτάνο, καθώς στο παρελθόν υπήρξαν μία φυλή, αλλά στην πορεία διαχωρίστηκαν.

Σε κάθε χρώμα παρατηρούμε λευκό σημάδι στο στήθος, ή και στα πόδια, και πολύ πιθανό είναι να το δούμε και μπροστά στη μουσούδα.

Χαρακτήρας – Κοινωνική συμπεριφορά
Ισχυρός και αδιαπραγμάτευτος φύλακας της περιουσίας και της οικογένειας, εξαιρετικά ευκίνητος και υπεύθυνος στο κομμάτι αυτό. Η προσήλωσή του παραμένει στον άνθρωπο. Ως ανθρωποκεντρικό ζώο θα ασχοληθεί ιδιαίτερα με την προστασία των αδύναμων μελών της οικογένειας, τα παιδιά, τους ηλικιωμένους, ακόμα και ανθρώπους με προβλήματα υγείας.

Αναπτύσσει ισχυρότατους δεσμούς και αυτό τον καθιστά τον τελειότερο σωματοφύλακα, αποκλειστικά και μόνο από ένστικτο. Ιδιαίτερα οξυδερκής σκύλος, χρησιμοποιείται και από την αστυνομία σε διάφορους ρόλους.

Το Cane Corso με την κατάλληλη κοινωνικοποίηση μπορεί να συμβιώσει άριστα με όλα τα ζώα, διαθέτει προσαρμοστικότητα και είναι ιδιαιτέρως δεκτικό σε οτιδήποτε του ζητηθεί από τον ιδιοκτήτη του.

Δεν θεωρούμε ακατόρθωτο το γεγονός να υιοθετήσει ένα Cane Corso κάποιος που κατά το παρελθόν δεν είχε ξανά σκύλο. Προτείνουμε, όμως, ως πιο (εύκολο) στο χτίσιμο του χαρακτήρα, ένα θηλυκό ζώο και επιμένουμε στην κοινωνικοποίησή του και στη διαρκή επαφή του ιδιοκτήτη με τον εκτροφέα, για τυχόν απορίες που μπορεί να αφορούν ανεπιθύμητες συμπεριφορές και εκπαίδευση.

Ιδανικός ιδιοκτήτης για το Cane Corso είναι εκείνος που επιθυμεί έναν σκύλο σύντροφο σε βόλτες, παρέα στις διακοπές και, γενικά, σε οποιαδήποτε δραστηριότητα μπορεί να συμμετέχει.

Λατρεύει τη συναναστροφή με τους ανθρώπους και προσαρμόζεται ανάλογα. Η κύρια ανάγκη του είναι να βρίσκεται κοντά στον ιδιοκτήτη του. Δεν θα μπορούσε να ζήσει μόνος του σε κάποιο κτήμα.

Όταν είναι κουτάβι, δίνουμε μεγάλη έμφαση στην κοινωνικοποίησή του, που είναι το πρώτο βήμα για έναν ισορροπημένο χαρακτήρα: βόλτες σε πολυσύχναστα μέρη, χάδια από όλους, ακόμα και από ξένους στο δρόμο, επαφή με ζώα, ανθρώπους και παιδιά.

Πολύ σημαντικό είναι να καταλάβουμε πως με αυτό τον τρόπο δημιουργούμε έναν ατρόμητο χαρακτήρα και ένα σκεπτόμενο ζώο. Σε καμία περίπτωση δεν του αφαιρούμε κάτι από το ταμπεραμέντο και την ικανότητα φύλαξης.

Περιποίηση – Φροντίδα
Η φροντίδα του απαιτεί τα τακτικά εμβόλια και αποπαρασιτώσεις, όπως και τη μηνιαία αγωγή για ψύλλους και τσιμπούρια. Το Cane Corso, ως μεγάλου μεγέθους σκύλος, είναι καλό να σιτίζεται τρεις φορές ημερησίως ως κουτάβι και δυο φορές εφάπαξ.

Έπειτα από άσκηση ή και παιχνίδι αποφεύγουμε το νερό και το φαγητό. Περιμένουμε περίπου μια ώρα για να προσφέρουμε νερό και δύο -και παραπάνω- ώρες για το γεύμα. Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγουμε τη συστροφή στομάχου, αιτία θανάτου πολλών μεγαλόσωμων ζώων.

Η καθαριότητα και η φροντίδα του τριχώματος αποτελεί εύκολη υπόθεση, αφού μπορεί να γίνει και στο σπίτι με ένα ποιοτικό σαμπουάν. Είναι σκύλος κοντότριχος, οπότε το βούρτσισμα δεν είναι απαραίτητο.

Όπως τα περισσότερα ζώα, αλλάζει τρίχωμα μια δύο φορές το χρόνο, κυρίως κατά την αλλαγή της εποχής. Αυτό μπορεί εύκολα να περιοριστεί στο ελάχιστο με πολύ καλή διατροφή. Συμβουλευτείτε τον εκτροφέα για τη τροφή που μπορεί να ταιριάζει στη φυλή, και, ίσως, κάποια συμπληρώματα, όπως το λάδι σολομού.

Υγεία
Όλες οι φυλές έχουν ιδιαιτερότητες και ευαισθησίες. Έτσι και τα Cane Corso. Ένα από αυτά είναι η δυσπλασία ισχίου και αγκώνα. Τα αίτια είναι κυρίως κληρονομικά και πολύ λιγότερο αφορούν τον τρόπο διαβίωσης και διατροφής. Αποτελεί μάστιγα της φυλής και είναι, σε μεγάλο βαθμό, επίπονη. Και ιδιαίτερα δαπανηρή για τον ιδιοκτήτη, στην περίπτωση που αποφασίσει να χειρουργήσει τον σκύλο του.

Οι εκτροφείς θα έπρεπε να υποχρεούται στην εξέταση των υποψηφίων γεννητόρων, αποκλείοντας έτσι τα πάσχοντα δείγματα.

Η εξέταση των ισχίων γίνεται με ειδική ακτινογραφική εξέταση από ειδικό αξιολογητή κτηνίατρο, όταν ο σκύλος συμπληρώσει τους 12 μήνες ζωής. Η επίσημη αξιολόγηση λαμβάνεται σε ειδικό σφραγισμένο έντυπο.

Ένα ακόμα σύνηθες πρόβλημα είναι η δεμοδήκωση, γνωστό ως demodex. Η δεμοδήκωση προκαλείται από το παράσιτο Demodex, το οποίο βρίσκεται στο δέρμα υγειών σκύλων (θυλάκια τριχών και σμηγματογόνους αδένες). Τα σκυλιά μολύνονται από τη μητέρα τους τις πρώτες ημέρες (3-4) της ζωής τους, με άμεση επαφή.

Σύμφωνα με μελέτες, το Demodex canis μπορεί να βρεθεί στο δέρμα κάθε σκύλου, αλλά για να εκδηλωθεί η ασθένεια, θα πρέπει να συντρέχουν διάφοροι παράγοντες, όπως κακές συνθήκες υγιεινής, διατροφής, χαμηλό ανοσοποιητικό, άλλες συνυπάρχουσες ασθένειες (διαβήτης, καρκινογενέσεις κ.α.).

Σημαντικό ρόλο παίζει η κληρονομική προδιάθεση. Η δεμοδήκωση δεν μεταδίδεται σε άλλους σκύλους ή στον άνθρωπο και προλαμβάνεται με εξετάσεις των γεννητόρων.

Προτού προβείτε στην υιοθεσία ενός Cane Corso, προτείνουμε πάντα να διαβάσετε και να ενημερωθείτε για τη φυλή. Σκεφτείτε καλά τον τρόπο ζωής σας και το ρόλο του σκύλου μέσα σε αυτή. Στη συνέχεια επισκεφτείτε όσα περισσότερα εκτροφεία μπορείτε, συνομιλήστε με τον εκτροφέα και ιδιοκτήτες της φυλής. Ζητήστε πιθανές εξετάσεις των γεννητόρων και διασφαλίστε ότι το κουτάβι σας θα είναι υγιές, από υγιείς και ισορροπημένους γονείς.

Τέλος, να έρθετε σε επαφή με τα ζώα και να διαπιστώσετε εάν πληρούν τις προσδοκίες σας.  Γνωρίστε από κοντά τα γοητευτικά Cane Corso, και τότε θα καταλάβετε γιατί εμείς τα ερωτευτήκαμε…».