homescreen

Τα αντιβιοτικά που σώζουν ζωές αλλά εξασθενούν την ακοή

Τα αντιβιοτικά που σώζουν ζωές αλλά εξασθενούν την ακοή


Μαίρη Μπιμπή

Οι αμινογλυκοσίδες είναι ευρέως φάσματος αντιβιοτικά που πολλές φορές χορηγούνται για την καταπολέμηση ανθεκτικών μικροβίων σε άλλα γνωστά αντιβιοτικά, αλλά σύμφωνα με αμερικανική μελέτη προκαλούν απώλεια ακοής

Μπορεί κάποια αντιβιοτικά να μας σώζουν στην κυριολεξία τη ζωή, αλλά ταυτόχρονα προκαλούν απώλεια ακοής, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Science Advances.

Πρόκειται για έρευνα του Πανεπιστημίου Creighton της Νεμπράσκα, με επικεφαλής τον Δρ. Peter Steyger, που έγινε σε ποντίκια και αποδίδει τον συσχετισμό στην φλεγμονώδη αντίδραση του οργανισμού σε περίπτωση λοίμωξης. Αυτό κάνει τα κανάλια ιόντων στα αισθητήρια τριχοειδή κύτταρα του έσω ωτός να γίνουν πιο διαπερατά στις αμινογλυκοσίδες, αντιβιοτικά τα οποία στη συνέχεια αυξάνουν την ευαισθησία των κυττάρων στις τοξικές επιπτώσεις των εν λόγω φαρμάκων.

Οι αμινογλυκοσίδες είναι ευρέως φάσματος αντιβιοτικά και πολλές φορές χορηγούνται για την καταπολέμηση ανθεκτικών μικροβίων σε άλλα γνωστά αντιβιοτικά.

«Οι αμινογλυκοσίδες είναι χρήσιμες στην θεραπεία λοιμώξεων όπου η ταυτότητα του μικροβίου δεν είναι γνωστή», εξηγεί ο Δρ. Steyger. Συνεπώς τα εν λόγω αντιβιοτικά είναι πολύτιμα ειδικά για τις νεογνικές λοιμώξεις, που μπορεί να αποδειχθούν μοιραίες για τη ζωή του παιδιού.

Ωστόσο, είναι ήδη γνωστό ότι οι αμινογλυκοσίδες σχετίζονται και με την απώλεια ακοής. Συγκεκριμένα, στα νεογνά που νοσηλεύονται στις Μονάδες Εντατικής Φροντίδας έχει παρατηρηθεί ότι η χρήση των εν λόγω αντιβιοτικών τα ποσοστά απώλειας ακοής είναι εξαπλάσια αυτών στα κατά τα άλλα υγιή τελειόμηνα νεογνά.

Για την καλύτερη κατανόηση του συσχετισμού αμινογλυκοσιδών και απώλειας ακοής ο Δρ. Peter Steyger και οι συνεργάτες του έλεγξαν τις επιπτώσεις της γενταμυκίνης (που ανήκει στην οικογένεια των αμινογλυκοσιδών) στην ακοή ποντικιών.

Από τα πειράματα προέκυψε ότι η λοίμωξη και η φλεγμονή έκανε τα κανάλια ιόντων στα αισθητηριακά τριχοειδή κύτταρα του έσω ωτός πιο διαπερατά στο αντιβιοτικά, συντελώντας στην μεγαλύτερη απορρόφηση φαρμάκου από τον κοχλία, με αποτέλεσμα τοξικές επιπτώσεις στα τριχοειδή κύτταρα.

Ο Δρ. Steyger παρατήρησε επίσης ότι μια πρωτεΐνη που παίζει ρόλο στα κανάλια ιόντων, η TRPV1, διευκόλυνε την είσοδο της γενταμυκίνης στα τριχοειδή κύτταρα παρουσία φλεγμονής ή ανοσοαπόκρισης. Τα ποντίκια που είχαν τροποποιηθεί να μην έχουν λειτουργική TRPV1 ήταν προστατευμένα από την απώλεια ακοής που προκαλείται από τη γενταμυκίνη ακόμη και παρουσία φλεγμονής σε όλο το σώμα.

Υπό το φως των νέων αυτών ευρημάτων ο ερευνητής συστήνει στους κλινικούς γιατρούς να χορηγούν στους ασθενείς αντιβιοτικά που δεν αυξάνουν τον κίνδυνο απώλειας ακοής όταν υπάρχει διάχυτη φλεγμονή στο σώμα, αν φυσικά αυτό είναι εφικτό. Αλλά όταν οι αμινογλυκοσίδες είναι η μόνη επιλογή που έχουν οι γιατροί, οι επαγγελματίες υγείας να τις χορηγούν με προσοχή και όχι σε άτομα με υψηλό κίνδυνο απώλειας ακοής.

«Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν πρόκειται για μικρά παιδιά που μόλις έχουν αρχίσει να ακούν και να μιλάνε, και όπου ο εντοπισμός της απώλειας ακοής με καθυστέρηση μπορεί να έχει συνέπειες στην ομιλία, τις σχολικές επιδόσεις και την μετέπειτα επαγγελματική αποκατάσταση», σημειώνει ο Δρ. Steyger.



Απόρρητο Απόρρητο